Terugblik op 2019

Het afgelopen jaar mocht ik mezelf opnieuw ontdekken. In 2018 ging ik burnout en belandde bij een psycholoog. Ik leerde veel over mezelf, hoe mijn hoofd werkt, hoe mijn lijf daar weer op reageert en ik kreeg stapje voor stapje handvatten hoe op te krabbelen. Begin 2019 rondde ik het traject bij de psycholoog af. Maar daar begon het eigenlijk pas echt. Het zoeken naar mijn nieuwe weg in het leven. Of… het herinneren van mijn éígen weg.

Ik werkte in 2019 samen met deze toppers:

Deze lieve vrouwen hielpen mij stapje voor stapje bij het zien en voelen van wat ik te doen heb hier op aarde. Ze hielpen bij het loslaten van oude energie, zoals overtuigingen die ik niet meer nodig heb. Momenteel werk ik nog samen met Linsy, mijn ondernemerscoach. Zij helpt me bij het vinden van- en verbinden met mijn missie en het vormgeven in afgestemde acties. In andere woorden: te leven en werken vanuit mijn hart en dit inzetten vanuit mijn bedrijf.

Privé kwam ons gezin op zijn pootjes terecht. Mijn dochter werd 4 en vond haar plek in de kleuterklas, mijn man vond een nieuwe baan, mijn zoon ontdekte een nieuwe hobby en ik? Ik herontdekte de kracht van mijn creativiteit. Art journaling, tekenen, intuïtief schilderen voor heling en welzijn. En ik voelde zo sterk: dit is mijn pad. Dit is wat ik mag inzetten in mijn werk.

Zoals ik als kind eigenlijk al wist, toen ik schilderlessen nam, cultuur & maatschappij koos als eindprofiel op de havo, en daarna naar de kunstacademie wilde, maar niet ging. Ik begrijp nu ook waarom ik eerst de richting van (online) communicatie moest doen. Het stond allemaal al in het plan….

Mijn werk als freelance tekstschrijver en webredacteur stond in 2019 op een laag pitje door mijn reis in persoonlijke ontwikkeling. Als kunstenaar exposeerde ik tijdens de najaarsexpositie van de Kunstkring Zeewolde met het toepasselijke thema ‘Emotie’. Ook zette ik concrete stappen in het zoeken naar hoe ik mijn nieuwe werk kan vormgeven. Ik bezocht de open dag van ARTEZ Hogeschool voor de Kunsten, vroeg informatie aan bij de opleiding HBO Vaktherapie (voorheen creatieve therapie) en deed een cursus tekenen en schilderen bij Cultuurkust.

De grootste les die ik geleerd heb dit jaar? Goede vraag, het waren er veel.

  • “Na stap 1, komt stap 1.”
  • “We hebben alleen het nu.”
  • “Als je een panter bent, ben je een panter, en dus geen klein vlindertje…”
  • “Blijf inchecken en afstemmen.”
  • “Vertrouw op de zachte fluisteringen en ingevingen.”

In december las ik nog twee boeken: ‘Op de tweesprong van moeten en willen‘ van Elle Luna en ‘Een zaak van zacht werken‘ van Ellen de Lange-Ros. Samen precies wat ik nodig had voor dat laatste stapje richting het nieuwe jaar.

Ik ben onwijs dankbaar voor alle lessen en ervaringen in 2019, maar het meest dankbaar ben ik mijn man. Mijn lieverd, mijn soul mate, mijn alles. Hoe hij steeds weer achter me staat om me op te vangen, of liefdevol vooruit te duwen. Hoe hij naast me staat, te glunderen van trots om alle stappen die ik zet. Ook al is het vaak anders dan hij misschien voor ogen had. Hij vertrouwt op mij en mijn unieke pad èn hij groeit met me mee. Echt, meer dan dankbaar voor onze bijzondere band. Geen woord kan er eigenlijk recht aan doen. Alleen maar liefde.

En een diep dankjewel voor mijn kinderen, die me elke dag weer spiegelen, laten zien wat de bedoeling is en uitdagingen geven om mijn nieuwe inzichten op te oefenen 😉 Ik hou van jullie!

2020 ligt voor ons nu. Vroeger zou ik goede voornemens maken, maar daar kom ik van terug. Ouder en wijzer weet ik dat er niks van terechtkomt. Een woord voor het nieuwe jaar kiezen, als leidraad of thema, dat is wat ik doe. Daarover in een volgend artikel meer.

Voor nu, fijne feestdagen vol liefde en licht gewenst.

Liefs,

Add A Comment