[ Nieuwsbrief ] ‘Hey zonnestraaltje!’

Vanmorgen zette ik in het dorp mijn fiets op slot, toen achter me een auto stopte en een bekende stem zei welgemeend: “Hey lekker ding!” – mijn hart maakte een sprongetje.

Ze lachte haar prachtige oprechte lach, en we praatten kort bij over ups & downs, de invloed van zonnestormen en dingen voelen die niet van jezelf zijn, maar je wel beïnvloeden. Het is zo mooi hoe deze vrouw, Ancell, 3 jaar geleden mijn eerste richtingwijzer in het spirituele en hoogsensitieve leven was hier, hoe ze me de weg wees, met de juiste mensen in contact bracht, me aanmoedigde om oude verstopte interesses weer te onderzoeken. En ook vanmorgen was ze weer even een lampje voor me. Want: als we dingen voelen, of dat gaat om emoties, energie(dips), of lichamelijke klachten…. vraag je dan eens af: is dit van mij? Of van iemand anders? Dat klaart de lucht zo! “Want jij bent toch ook in de basis gewoon een stralend zonnetje?” zei ze me. Ik glimlachte. Ja, dat ben ik. Een stralend zonnetje! 🙂

Waarom ik je dit vertel? Ik worstelde met het schrijven van deze mail. Ik wilde een vrolijke update geven over mijn werk, je enthousiast vertellen over alle leuke dingen die ik had gedaan en bereikt. De tekeningen en expressieve kunstwerken en verhalenvertellende schilderijen die ik gemaakt had laten zien. Ik wilde het hebben over concrete producten en diensten die ik had neergezet om de wereld een beetje mooier te maken. Oh ik heb zoveel ideeën! Maar ik besefte dat er weer een maand voorbij is, zonder voor jullie zichtbare vooruitgang.

Mijn privéleven vroeg meer tijd en energie dan vooraf gedacht. Extra afspraken, zieken, tropenrooster van school. Hoewel ik graag voor mijn gezin zorg, heb ik zelf ook ambities, dromen en wensen. Waar ik nu niet aan had kunnen werken op de snelheid en het niveau als ik in theorie zou kunnen. Ik begon dus een update te schrijven over alles wat ik in juni deed, ook privé maar merkte dat negativiteit en ‘stemmetjes’ het overnamen. Boos over ‘geen vooruitgang’ in mijn kunstprojecten. Dat het allemaal zo langzaam gaat (‘schiet nou eens op!’). Frustratie over mijn onmacht om gezin en werk naar voldoening te combineren. Teleurstelling dat ik ‘weer niks had (af)gemaakt’ dat het showen waard was. Dit zijn de momenten dat ik kan vervallen in dips en depressieve gedachten. Terwijl ik van nature helemaal niet zo ben. Het zijn (oude) overtuigingen en ideeën van andere mensen over ‘succesvol zijn’, die zich in mijn denken genesteld hebben. Gelukkig ben ik al veel verder dan ik vorig jaar was hierin. Mede door de coaching van Annemieke. Ik herken de spiraal aan stemmetjes voordat ze ècht vat op me krijgen. Ik besloot dus pauze te nemen van het schrijven aan deze nieuwsbrief, en herinnerde me de woorden van Ancell vanmorgen. “Jij bent in de basis gewoon een stralend zonnetje!” Ik voelde me direct lichter en vrolijker.

Ik appte met vriendinnen, en Tineke stuurde een nummer van Fia door. Potverdorie, die Tien voelt ook altijd precies aan wat ik nodig heb.

 

“Every single second I get to choose, the story i’m telling, the words that I use. I follow what feels good, that raises my vibe, trusting my soul as my number one guide. I embrace and embody all that I am. Human and messy and part of Gods plan. And I ask myself the question: how does it get any better than this?” – Fia

 

How does it get any better than this?
Hoe kan ik deze nieuwsbrief een betere vibe geven? Ik herpakte me. Yes! Ik ben een stralend zonnetje. Oké, ik heb geen museumstuk geproduceerd afgelopen maand, maar als ik het positief bekijk, wat deed ik wél in mijn werk als kunstenaar & freelance creatief dat het vertellen waard is?

♥ Ik bezocht het Anton Pieck museum in Hattem. Al langere tijd had ik dit museum op mijn to-go-to lijstje staan. Als kind kon ik heerlijk dromen en dwalen in de plaat die bij mijn ouders aan de muur hangt. Er is altijd zoveel te zien in zijn rijke illustraties! En hij is de geestelijk vader van de Efteling natuurlijk. Op Instagram deelde ik mijn ervaring met het museum en vertel ik wat ik er leerde.

♥ Met mijn schilderij ‘Engel’ deed ik mee in de Etalage Expositie in het centrum van Zeewolde. Achter het glas van Gall & Gall stond ze. “Een engel die over de drank waakt.” zei collega-kunstenaar Virginie lachend. Tja, wie zal het zeggen in de kunst? Waakt de engel over de drank, of over de drinkers? – Ik herinner me zelf in de combinatie van engelen en alcohol dat het eerste glas wijn na mijn zwangerschap zo lekker smaakte, en mijn moeder kwam met de uitspraak: ‘alsof er een engeltje over je tong piest’. Mooi hoe een schilderij verschillende persoonlijke associaties kan oproepen aan gevoelens, emoties en verhalen, ik hou daarvan.

♥ In het Singer Laren bezocht ik de tentoonstelling ‘Duitse expressionisten’, met kunstwerken van Max Beckman, Wassily Kandinsky, Franz Marc, August Macke en Alexej von Jawlensky. Zeer inspirerend! Vooral hoe zij de focus legden op de binnenwereld, het uitdrukken van emotie en innerlijke beleving. Hou jij ook van het expressionisme? Je kunt deze tentoonstelling nog bekijken tot 25 augustus!

 

♥ Hoe mooi sluit deze kunststroming aan bij het jaarthema van de Kunstkring waar ik lid van ben: ‘Emotie’. Op dit moment werk ik in mijn zolder-atelier (art attic klinkt mooier ;-)) aan studiemateriaal voor schilderijen die gaan over emotie. In november exposeren we als groep in ‘De Verbeelding te Zeewolde’.

♥ Ik krabbelde af en toe iets in mijn art journal. Niet Instagram-waardig, maar wel fijne ‘note-taking’ voor projecten die in de pijplijn zitten.

♥ Ik begon met lezen in de dikke pil ‘Up on the Hilton Roof’ over het leven van Herman Brood. Een interessant boek dat een kijkje geeft in zijn ZIJN en manier van denken. Waarom deed hij wat hij deed? Ook lezen?

♥ Via internet kijk ik de series van ‘Jeroen Krabbé zoekt...’ terug. Picasso heb ik al afgekeken, nu ben ik aan Van Gogh begonnen’, heerlijk en leerzaam vermaak op luie zomeravonden waarop het te warm is om zelf te schilderen.

♥ Last but not least, een ‘buidelproject’: ik heb tussen alle privé- & zorgtaken door ook hard gewerkt aan mijn nieuwe website. Hij kan bijna live!

♥ En ik stond ik de plaatselijke krant, waar ik onder andere gevraagd werd naar mijn carrièreswitch naar de kunstenaarswereld.

 

Wauw, daar staat dan toch een mooi rijtje.
De kracht van positief denken, zonnestraaldenken 😉 Ik ben toch ook eigenlijk veel te streng voor mezelf en veel te bescheiden over alles wat ik wel doe en beleef 😉 Het was veel input en noput (verwerkingstijd). De output naar buiten toe komt wel weer. Daar vertrouw ik op. En nu staat de zomervakantie bijna voor de deur. Een periode waarin ik sowieso bewust minder werk, en veel leuke dingen ga doen met mijn gezin. Blijkbaar ben ik toch in staat om me ‘tussen het gezin door’ bezig te houden met kunst & creativiteit.

Ik open mijn mailbox tussendoor, en zie het onderwerp van een Happinez-mail: “Hey sunshine, je doet het goed!” – Ik glimlach. De titel is alles wat ik nodig heb op dit moment. Alsof het universum haar boodschap van vanmorgen nog eens herhaalt. Ik doe het goed. Ook als het langzamer gaat dan mijn hoofd had gewild. Ook als het anders gaat en de stemmetjes (van anderen!) in mijn hoofd er iets van vinden. Ik doe het op mijn manier, mijn tempo, in mijn eigen licht.

En daarmee mag ik weer een klein lichtje zijn op jouw pad. Ik hoop je te inspireren met mijn zijn, doen, denken en delen. Al is het maar met 1 vonkje, 1 klein regeltje of woord in deze mail. Laten we allemaal gewoon ons eigen zonnestraaltje zijn en samen een hoop licht en warmte geven aan elkaar. Fijne zomer lieverds!

Tot de volgende keer!

Zonnige groetjes,

Petra

Deel uw mening