Over bloggen - Petra Wiebenga
1140
post-template-default,single,single-post,postid-1140,single-format-standard,qode-social-login-1.0.2,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-4.6,menu-animation-underline,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive

Over bloggen

“Bloggen is net als tandenpoetsen.” – Dit riep ik ooit vanuit mijn bedrijf, waarmee ik ondernemers leerde bloggen. En later kwam het terug in mijn succesvolle blogchallenge. Maar inmiddels zet ik er vraagtekens bij. Want als ik dagelijks mijn tanden poets, hoe kon dan mijn persoonlijke lifestyleblog ten onder gaan en mijn bedrijfsblog opdrogen? En hoe kan ik die fijne blogvibe van ‘vroeger‘ weer oppakken? Is het er nog? Ergens verstopt down under? Het voelt als een oude vlam opzoeken! 

Van 2003 tot 2015 had ik een persoonlijk blog. Dit was echt mijn uitlaatklep en speeltuin. Ik had plezier in het schrijven over de dingen die ik deed, dacht en voelde. Wat me bezighield, wat ik belangrijk vond, etc. Het was een van mijn grote hobby’s. Daarnaast had ik een bedrijf, waarvoor ik klanten kreeg via mijn blog. Ondernemers kwamen bij mij omdat ze wilden leren bloggen zoals ik. Persoonlijke artikelen die de persoon achter hun bedrijf laten zien, waarmee ze vertrouwen wekken en (nieuwe) klanten trekken. En ik hielp ze. Vertelde wat ik wist. Vertelde wat ik zelf leerde en las. En ik riep altijd: bloggen is niet moeilijk, ik leer het je wel en dan wordt het net als tandenpoetsen. Ik deed het immers ook elke dag, en ik kreeg er freelance opdrachten en klanten door. (Sta ik overigens nog steeds voor open! Klik.)

 

Oefening baart kunst (en blogartikelen)

 

Het idee achter mijn uitspraak was dit.  Voor alles dat je regelmatig(er) wilt doen in je leven, moet je de vaardigheden leren, elke dag bewust oefenen (wekkertjes zetten in je telefoon, of je laten herinneren door een buddy), tot je het gewenste gedrag doet als onderdeel van je routine. Kijk naar een kind. Zodra het tanden krijgt, begin je met poetsen. Je herinnert je kind er dagelijks aan dat er gepoetst moet worden, en neemt de tijd om dat te doen. Je laat je kind zelf oefenen, helpt nog een beetje of geeft tips, tót het kind er zelf aan denkt om te poetsen als onderdeel van het ochtend- en avondritueel. Het klinkt zo simpel… , maar kost dus ook veel energie, tijd en toewijding. (Na 8 jaar zijn we op het punt hier thuis dat de oudste zelf aan tandenpoetsen denkt… )

De ene dag doe je het goed. De andere dag ‘even snel’, omdat je haast hebt. En soms… sla je een keertje over…

 

Waarom mijn oude blogs ter ziele gingen

 

Inmiddels weet ik dat er meer nodig is om een blog te onderhouden. Dat je snel verdwaalt in de wirwar van dagelijkse dingen. Je agenda, to do lijst, werk, gezin etc. Waarom mijn blogs ter ziele gingen is een samenloop van omstandigheden. Een tweede kind krijgen, een oudste kind dat naar school ging en de worsteling tussen gezin, werk en persoonlijke behoeftes. Privé omstandigheden waaronder een dubbele verhuizing. Een verandering in het bloglandschap, waarbij de bloghype verschoof naar YouTube, Facebook en Instagram, en ik deze switch niet (op tijd) volgde. Dit artikel van Cynthia is voor mij superherkenbaar! Ook was er een verschuiving van mijn prioriteiten en interesses. Ik liep vast in ‘de grote mensen wereld’, terwijl het voelde alsof een hek met slot mijn creatieve speeltuin hermetisch afsloot. De plek waar ik juist zo lekker kon ontladen en opladen.

Ik had geen tijd meer om te bloggen op mijn persoonlijke blog. De tijd die ik ‘vrij’ te besteden had (lees: zonder kinderen om me heen), ging volledig op aan betaald werk dat niet (meer) bij me paste. Ik was ondernemer, maar voelde me loonslaaf van mijn eigen bedrijf. Zat opeens niet meer op de creatieve afdeling, maar bij de ‘commerciële binnendienst’ of ‘marketing & sales’. Ik voelde me daardoor zó ongelukkig! Op mijn bedrijfsblog probeerde ik ‘zakelijk handige content’ te delen, maar ik trok een rol aan die niet bij mij paste. Ik dreef af van waar ik ècht enthousiast en blij van word: brainstormen, creatieve concepten bedenken, leuke stukjes schrijven, tekenen (illustreren), schilderen en mooie dingen maken. Ik ben nu eenmaal een creatieve ideënfontein, fire starter en creator! Die moet je niet in een commerciële omgeving vastzetten, en geen goeroe-of-expert-rol aanmeten.

Dus ja… dat is waar het ‘mis ging’. 

Dit was achteraf een ontzettend mooie leerweg!

 

Waarom ik toch weer blog…

 

Bloggen is niet meer hip, hot & happening. YouTube en Instagram zijn de plekken waar je moet zijn volgens de ‘social experts’. Maar dit hier is van mij. Mijn online plekje zonder algoritmes. Waar ik bepaal wat bovenaan staat, wat er te zien en lezen is. De plek waar ik me vrij kan uiten in tekst en beeld, dat kan doen en delen waar ik gelukkig van word en door mijn eigen vonkjes te volgen, mijn eigen joy te leven, kan ik jou ook inspireren!

Ik ben een deler, een verbinder. Ik schrijf en teken over wat ik hoor, zie, lees, denk, voel en beleef. Ik deel met passie en enthousiasme (een stukje van) mijn leven, ervaringen, dingen die ik mooi, leuk of interessant vind, maar ook de uitdagingen en zaken die me bezighouden.

Het is super als jij er ook iets aan hebt. Als je inzichten krijgt door mijn blog, anders naar dingen gaat kijken, geïnspireerd raakt of gewoon blij wordt van mijn teksten en illustraties. Laat me dat vooral weten, altijd leuk om te horen.

Ik blog nu vrij & blij zonder doelen, zonder plan de campagne, zonder strategie. Net als vroeger. Ik doe wat aan me trekt. Ik wil lekker schrijven, tekenen en schilderen. Mijn creatieve ei kwijt, mensen inspireren en blij maken met wat ik creëer.

Ik heb mijn oude vlam teruggevonden, en voel de kriebels weer! Ik heb zin in meer (blog)dates!

No Comments

Post a Comment