Als niemand kijkt…

Vanmorgen stond ik weer veel te laat op, want gister ging ik veel te laat naar bed. Eén en één is twee natuurlijk. Ik heb nog nooit zoveel last gehad van de switch naar zomertijd als dit jaar. Snel de kinderen aangekleed, ontbeten, lunchbrood gesmeerd en de enthousiaste oranjegekken naar school gebracht. Ze hadden er veel zin in, want er waren koningsspelen! Na een snelle kus, knuffel en ‘veel plezier liefjes!’ ging ik weer naar huis, want er lag nog werk te wachten. 

Maar man, bij thuiskomst was ik MOE. Dus ik nam nog een kop thee en een koekje en besloot even op de bank te hangen. Na een kwartiertje toch maar richting mijn zolderkantoor. Ik moest eigenlijk ook nog douchen (want: laat uit bed = ongedouched in de kleren.) Maar geen tijd te verliezen en bovendien kwam de postbode ook nog met een pakketje. Zul je zien dat die voor de deur staat als ik net een handdoek omsla. 

Dat soort ochtenden…

Ken je ze?

 

Oké, best eng, zo’n persoonlijke update opeens weer te schrijven. Maar het voelt als back to my roots. Puur en mezelf.

Want weet je wat het is? Ik ben dit altijd geweest. Persoonlijk schrijven en tekenen. Ook op mijn vroegere lifestyleblog (2003 – 2015). Dat was zo’n fijne tijd, zo’n fijne uitlaatklep. 

Tot…

  • ik me druk ging maken over wat andere mensen daar van vonden….
  • ik ging denken dat ik wel professioneel moest overkomen, omdat ik ‘Een Bedrijf’ heb.
  • ik bang werd ivm de privacy van de kinderen.

 

Maar ik heb de boel serieus geanalyseerd de afgelopen tijd, en voel me echt het beste bij mezelf zijn, ook online! Daar hoort voor mij bij dat ik deel wat me bezighoudt, waar ik blij of verdrietig van wordt, wat ik over dingen denk.

Enthousiasme, creativiteit.

Gedachtespinsels, gevoelens en emoties.

Mezelf zijn, mezelf uiten en uitspreken.

In tekst en beeld.

Ook als het als een lul op een drumstel slaat (Eh…    …)

En vooral ook als niet iedereen het daarmee eens is. Ik hoor jullie, koor van inner critics! Dankjewel voor de bezorgdheid, maar ik kan niet anders dan mijn eigen pad volgen. Mezelf zijn. Dus ik moet schrijven en tekenen met het gevoel dat ‘niemand kijkt’. Alleen dan durf ik mezelf te zijn, en het beste van mezelf te laten zien.

Blog, write, draw, Dance like nobody’s watching.

Deel uw mening