De edele kunst van….

Comments (0) Bloggen, Boeken

Daar ging ik al weer met mijn goede gedrag! Elke werkdag beginnen met 30 minuten bloggen. Het was een mooi plan, maar het gebeurde niet. De dagelijkse dingen namen me mee voordat ik m’n voornemen hardop uitgesproken had. Ik werd opgeslokt door achterstallige administratie,  razende regelzaken en klinkende klanten.

Het leven is ook veel te druk om te bloggen! Om heel eerlijk te zijn word ik ook echt een beetje gek van dingen én op een blog moeten delen, én op Facebook, én op Instagram, én via Whatsapp voor de familie en vrienden die niet op social media zitten, maar met wie ik wel buiten de live-momenten in contact wil blijven. Het is gewoon zo veel!

Of wil ik te veel? Geef ik te veel ‘f*cks’ aan de verkeerde dingen? Zoals Mark Manson zou zeggen? De schrijver van ‘De edele kunst van not giving a f*ck’ vliegt in zijn boek alle kanten op. Of lag het aan mijn eigen staat van zijn tijdens het lezen dat ik hem soms niet kon volgen? Het boek was enorm populair, en er zaten echt wel goede dingen in, maar in de hoofdmoot vond ik het een chaotisch boek.

Wat ik er heb uitgehaald aan inzichten? Je moet keuzes maken in het leven. Keuzes in wat je doet, keuzes in waar je je kostbare tijd in stopt, keuzes in waar je ‘het’ allemaal voor doet. Waar je voor gaat, waar je je energie in steekt, waar je je f*cks om geeft.

Het codewoord is weer: kiezen. Het magische mechanisme van een stip aan de horizon en de juiste wegen te bewandelen om er te komen. Dat betekent dat je soms linksaf gaat, ook al ziet de weg rechts er mooier uit.

En dat als de weg rechts blijft trekken, die stip op de horizon die je najaagt misschien niet JOUW stip is. Dan moet je van stip veranderen, óf je route weer aanpassen.

Lekker cryptisch allemaal. Moraal van het verhaal: elke dag weer kiezen voor wat jij belangrijk vindt.

Kiezen. En blijven oefenen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *